Ik deed een poging. En of ik geslaagd ben, zal de toekomst uitwijzen.

Seksverslaving …

Ik haat het woord. Waarom?
Allereerst omdat ik vind dat je niet verslaafd kan zijn aan seks. Seks dat is zoals eten, drinken, toiletbezoek, slapen, bewegen, rusten, … Seks is een BASIS-behoefte van ons lijf. En die kan je dus niet zomaar negeren.

Verslaafd zijn aan seks (als het al zou bestaan) is dus niet zoals een verslaving aan alcohol of drugs. Daar moet je van afkicken en is de beste strategie geheelonthouding.
Geheelonthouding is geen optie bij seks. Geen seks of de normale frequentie onderdrukken zorgt voor frustratie. En frustratie … tja dat is een mooie voedingsbodem voor verslaving.

Wat is het dan wel?

Seksverslaving is NIET dat je teveel of te vaak seks hebt.
Seksverslaving betekent dat je obsessief bezig bent om seks te krijgen of prikkels te zoeken om opgewonden te geraken.
Daarbij verlies je je basis-behoeften uit het oog: je eet slecht, je verzorgt je nauwelijks, je slaapt te weinig, je komt afspraken niet na, je hebt moeite om je op iets anders te concentreren, je isoleert door te weinig sociale contacten, ….

Dit uit zich typisch in een porno-verslaving.

Porno is een snelle manier om seksuele prikkels te ontvangen. Met slechts enkele muisklikken beland je in een online bad van hete lijven en sexy standjes. Je vindt er vanalles en dus ook zeker jouw voorkeur.

Al snel kan een regelmatig bezoek aan een porno-portaalsite (website waar je uit porno-films kan kiezen) uitmonden in een dagelijks bezoek en de enige manier om opgewonden te geraken. Vergelijk het met de dagelijkse pint bier die een gewoonte wordt en kan uitmonden in een verslaving. Strikt genomen heb je dat bier niet nodig om je dorst te lessen – maar het is wel lekker. Zo is het ook bij porno: strikt genomen heb je geen porno nodig om opgewonden te geraken maar het gaat moeitelozer en je hoeft niemand lastig te vallen.

Na een tijdje neemt het porno-gebruik de overhand en lijkt het gemakkelijker een avondje in de zetel door te brengen en elke avond zeker te zijn van je orgasme dan een fijne hobby te zoeken waar je nieuwe mensen leert kennen (en misschien een nieuwe sekspartner). Het wordt op een bepaald moment gemakkelijker om even nog achter de computer te masturberen dan tijd en energie in je partner te steken om een fijne vrijpartij te kunnen hebben.

De gewoonte wordt een verslaving wanneer je niet meer zonder porno lijkt te kunnen om klaar te komen. En tegelijkertijd alles en iedereen rondom je verwaarloost.

Veel verslavingen

Ik wil uiteraard een porno-verslaving niet minimaliseren. Maar we hebben allemaal wel zo een paar dingetjes: TV-kijken, smartphone-gebruik, social media-likes verzamelen, chips eten voor TV of ijs met de liters binnen spelen.
Als je naar de avond besteding van de gemiddelde Westerse mens kijkt, hebben velen een probleem met hoe ze hun avond doorbrengen.

Alleen is porno niet zo algemeen aanvaard als een pint bier, een glas wijn of een zak chips.

Verslaafd aan de verovering

Het is niet alleen porno dat een risico inhoudt. Online chatrooms, dating apps, … ze zijn allemaal risico-elementen in onze gezonde (seksuele) levensstijl. Voor je het weet spendeer je meer tijd op de smartphone op zoek naar een verovering dan dat gezond is voor je lijf en portemonnee.
Heel wat mensen die de stempel ‘seksverslaving’ krijgen zijn verslaafd aan de verovering en de bijhorende aandacht. Over de seks zullen ze je weinig interessants te vertellen hebben. Het veroveren van een potentiële sekspartner zorgt voor een kick en aan die kick geraken ze verslaafd.

En om die kick te bereiken vertonen ze best wel wat risico-gedrag: onveilige/onbekende plaatsen bezoeken, onveilige seks (niet durven aandringen op een condoom uit angst de verovering kwijt te geraken), nachtenlang uitgaan met bijhorend slaaptekort, zwaar alcohol verbruik.

Geassocieerd met seks

Omdat het gedrag (porno kijken, chatroom, dating apps, uitgaan, …) geassocieerd is met seks en uiteindelijk – vaak  – tot seks leidt, spreken we dus maar snel van een ‘seksverslaving’. De zwarte piet wordt snel naar seks door geschoven zodat we niet moeten raken aan het echte verslavingsgedrag, laat staan de oorzaak ervan.

Over seks heeft iedereen ook snel een oordeel klaar: we hebben strenge sociale normen over hoe, wat, waar, hoeveel, hoe vaak en zeker met wie er gevreeën kan/mag worden.
Iemand die niet binnen die lijntjes kleurt krijgt oordelen naar zijn/haar hoofd gesmeten. En die gaat dan twijfelen aan zich zelf. Als je ‘afwijkend’ gedrag vertoond op seksueel gebied, word je daar snel op nagewezen. Vandaar dat ment het woord seksverslaving snel in de mond neemt. Maar dus totaal onterecht.

Waarom verslaafd?

Verslaving ontstaat uit een zeer complexe samenloop van omstandigheden. Persoonlijke gevoeligheid speelt een rol maar meestal wordt die versterkt door bepaalde omstandigheden en overtuigingen. Het is zelden één element dat chevalier seule speelt. Aanleg, trauma, gelegenheid, frustratie, onmogelijkheid om (negatieve) gevoelens op een andere manier te uiten, … het speelt allemaal in de kaarten van een mogelijke verslaving.

Het is dan ook belangrijk eens te gaan kijken naar wanneer en hoe de verslaving ontstaan is. Daar ligt het aanknopingspunt van de weg terug.

Eens verslaafd altijd verslaafd?

Voor alcohol en drug telt dit zeker. Vandaar ook dat verslaafden aan geheelonthouding doen. Elke pint, elke joint kan terug een nieuwe periode van verslaving introduceren.
Voor basis-behoeften zoals seks (maar ook eten) kan dat niet. Daar is het belangrijk om terug de basis met je lichaam terug te vinden.

Vanuit mijn visie is je lichaam je kompas in het vervullen van je behoeften als eten, drinken, kleden, vrijen, … Dat zorgt voor oneindige mogelijkheden. Je lichaam kan – als je bereid bent ernaar te luisteren – aangeven wat het nodig heeft op elk moment.
Gevoelens waar we (nog) geen taal voor hebben, vullen we al snel in met iets dat wel ‘kennen’. Vandaar dat we bij gevoelens van verdriet, leegte, frustratie, schuld, … nogal eens naar eten grijpen. We denken dat we daarmee ons lijf geven wat het vraagt.
In werkelijkheid echter heeft ons lijf meestal ‘iets anders’ nodig: aanraking, knuffel, verzorging (je lijf insmeren na het bad bijvoorbeeld), een bepaalde stof van kleding, rust, beweging, ….

Door de verenging van onze leefwereld door drukke dagen, weinig tijd om na te denken en te dagdromen, veel prikkels en afleidingen van je smartphone, …. vervallen we telkens weer in de ‘snelle’ oplossingen: seks en eten. FAST food en FAST seks.

We horen dagelijks dat gezond eten een keuze is. Dat je daar aandacht en tijd voor moet creëren. Hetzelfde voor bewegen: we worden aangemoedigd om regelmatig te bewegen en te sporten (stappentellers!).
Voor een gezond seksleven ontbreekt het ons vaak aan tijd en aandacht. Een bewuste keuze voor wat we graag zouden willen, luisteren naar de vraag van ons lichaam en gereserveerde tijd om ten volle te kunnen genieten van seks wordt niet gepromoot.

Hoe vaak mag ik dan vrijen?

Luister naar je lijf!. Vraag het aan je lichaam!
Er zijn geen beperkingen maar ook geen opgelegde minima. Zin in een nood aan seks wisselt met de periode van de maand, het wisselen van de seizoenen en je emotionele welzijn.
Ik ben grote tegenstander van richtlijnen over ‘hoe vaak’. Seksbeleving beperken leidt tot frustratie. En dan zijn we weer bij het begin van dit artikel …

Leer mij beter kennen op:

0 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *